Ayusin mo buhay mo po! Masyado po malingkis e. Ahas lang po ba?

Pamatay yung title! Para tuloy na deads na siya e. Sorry naman.

Pero sino nga ba sa mga tao dito sa tumblr ang naabutan si JrdnPrs ang tumblr Mr. Right dati. Ang daming pinakilig nung lalaking yun. Sayang nag deactivate na siya wala na akong babalik balikan na Mga Kwento ng Binatang Tigang at yung mga iba pa nyang text posts na sobrang kapupulutan ng aral. Sayang talaga. Pero hanggang dun na lang masasabi ko. Sayang. Wala naman ako magagawa diba kung gusto nya mag deactivate. Wala naman ako karapatan na mag dikta sa kanya.

Una hindi ko alam kung bakit nga ginagawa ko to. Pero siguro dahil namimiss ko na ang pagiging active nya dito sa tumblr lalo na ngayon na wala na siya sa tumblr. Gusto ko man basahin ulit yung Binatang Tigang Series at iba nya pa na post wala na! Wala ng pag-asa na mabasa ko pa ulit kasi wala na e. Wala na siya. Binura na nya. Hindi pa naman ako reblogger non kaya wala talagang pag-asa na mabasa ko ulit yung posts nya. Liker lang ako at taga TA. Nag rereblog ako pero paminsan minsan lang.

Bakit nga ba special siya for me? Kasi siya yung online friend ko na nagging kaibigan ko din in real life. Lagi ko sinasabi sa kanya before pag magkausap kami sa tumblr na na nahihiya ako sa kanya ganon ganon. Pero gumagawa siya ng way! Siya lang yung naging kaibigan ko sa facebook na pag nakita ako ng personal siya pa yung unang mag aapproach. Nakakatuwa kasi sobrang rare na ang makatagpo ng taong ganon. Swerte ko I found one. May mga chances na hindi ko siya nakikita tapos siya pa yung mangangalabit sakin or tatawag. Meron pa yan na nasa third floor siya tapos nasa baba ako tapos tinawag nya ako. Pero this coming sem wala na lahat yon. Graduate na siya! At last. Alam ko ang tagal tagal nya na hinintay dumating yung chance na yon. Sana lang pag-dating ng graduation namin andon siya kasi aawardan ulit siya ng school dahil pumasa siya sa board. Ang saya non! Ma congrats ko man lang siya for the last time.

Student: Nakalimutan ko po i-send yung exam.

*kuhanan ng card”

Student: Bakit wala pa po akong grade?

Professor: Ay sorry. Nakalimutan ko yung grade mo.

Hindi ko hinihiling ang lahat ng kayamanan

Ang kailangan ko lang ay kapayapaan

Isang pakiramdam na mahirap makamit

Parang isang bituin ang sinugungkit.

I can see people’s posts saying that it’s so hot. Honestly I am one of those. It is common that during Holy Week season it is really hot in the Philippines but each year it is just getting hotter I guess. Today my head is aching because of it. I could not even leave my own room because it was damn hot outside so I just have to stay near my aircon. 

If we are starting to comment on this it will get worse sooner. This is not yet the end. It could get hotter every year because of global warming. There are more and more CO2s and UV rays that are being trapped inside the earth’s atmosphere. Plus, when we use our vehicles this causes emissions from burning fossil fuels. We have been taught ever since we were in elementary how all of this works. 

The lesser trees we have the more CO2 will be on the atmosphere. CO2 is being used by trees in photosynthesis which gives out O2. It is a cycle. It is made like that but the balance of the cycle started to shift. Nowadays, there were less trees but more people. Our nature cannot anymore support the needs of the entire human race. Due to this, the earth’s temperature is starting to get hotter and hotter. This have caused large polar ice caps to melt. And I believe that this is also the cause why there are some areas which used to be not reached by floods during rainy seasons to be reached. 

Everything is getting in an alarming state.

Read More

May mga tao na dadating sa buhay mo pero aalis din.

Kung tutuusin mas gusto ko pa na umalis na lang sila at iwanan ako kaysa nandyan nga sila pero parang hindi ka naman nag eexist sa kanila. Yung tipong nakikita ka nila pero parang multo ka lang na dinadaan daanan. Di ba at masakit ito?

Isa itong sakit na paulit ulit mararamdaman.

Kung sana umalis na lang sila isa lamang itong sakit na matagal pero lumilipas.

Kaysa isang sakit na sandalian ngunit paulit ulit at parang walang katapusan.

Nakita kita pero sige lang

Hindi ko alam bakit parang naiilang.

Nakalimutan mo na ba ang ating nakaraan

Mga panahon at tawanan na ating pinagsamahan?

Isama pa ang iyakan na ating pinagdaanan.

Ang lahat ng ito parang kahapon lamang.

Nakakulong ako sa isang hawla na hindi ko nakikita

Walang kahit na sino ang nakakakita.

Ang hawla na ito ay tinatawag na takot.

Isang pakiramdam na sobrang masalimuot.

Hindi ka perpekto, wag atribido.

Bakit ganon? Kailangan ba na yung crush ko may girlfriend o gustong iba lagi? Hindi ba pwedeng dumating naman yung pagkakataon na AKO NAMAN. Ang masakit pa nyan minsan harap harapan pa maglandian. Kasi naman hindi niya alam na somewhere out there may nasasaktan sa ginagawa niya. Martyr ba ako akong matatawag kung habang nangyayari yun, iisipin ko na lang na “sige. kung yan ang ikasasaya mo papabayaan na lang kita.“ 

Nagising na ako ng 8am kanina natulog lang ako ulit sa pag-asa na maalala at matuloy ko yung dream ko..Ang ganda kasi ng nangyayari..Andon si crush. Kaya umasa ako na matuloy.. In the end nawala lang lahat. Nakalimutan ko lahat!

Sa buhay natin minsan meron na tayo nung gusto natin pero humihingi pa di din tayo ng higit pa. Anjan na but we always ask for more.